Istnieje pięć ras odmian barwnych kur apenzeller i są to: rasa czarna, rasa niebieska, rasa srebrna nakrapiania, rasa złota nakrapiania rasa żółta nakrapiana. Kolejna rasą ptactwa domowego jest asil. Są to kury pochodzące z Indii. Obecna postać tej rasy została wyhodowana w oparciu o wiele różnych odmian tych ptaków. W wielu krajach europejskich, a w tym także w Holandii oraz w Niemczech istnieją dwa kierunki hodowlane: Madras Aseel oraz Aseel. Assel jest typową odmianą, a Madras Aseel jest ptakiem większym. Wśród najważniejszych cech charakterystycznych tej rasy ptactwa możemy wymienić następujące: kura posiada szeroki oraz nisko osadzony tułów, kura posiada także wysokie barki oraz prowokującą postawę ciała, posiada krótki tułów, który ma kształt owalny i jest noszony w pozycji wyprostowanej, ma zbite oraz skąpe upierzenie, przez co jest widoczny mostek. Kura posiada także krótkie skrzydła, które są noszone równolegle do pochylonej linii ciała. Kury te posiadają małe oraz krótkie głowy z grubymi brwiami, jak również oczy z jasnoperłową tęczówką. Sam grzebień posiada trzy niskie oraz podłużne fałdy. Podgardle jest w ogóle nieopierzone przez to, że dzwonki nie występują lub są niezwykle słabo wykształcone. Kury mają także muskularne uda, a nogi są żółte. Kolejną rasą ptactwa domowego jest bantamaka. Jest to dość popularna rasa kury domowej. Należy do grupy ozdobnych kur karłowatych i hoduje się ją jako ptak ozdobny. Kura ta najprawdopodobniej wywodzi się z Japonii. Rasa tych kur trafiła do Europy, a dokładniej do Niemiec w drugiej połowie XIX wieku.
Bydło holsztyno-fryzyjskie.
Bydło holsztyno-fryzyjskie stanowi rasa hodowana w kierunku mlecznym. Rasa ta ponadto posiada wiele cech, które sprzyjają temu kierunkowi hodowli. Bydło to pochodzi z północno-zachodniej Europy, czyli z terenów obecnej Holandii, Danii oraz Niemiec. Największy jednak rozwój osiągnęły hodowle północno-amerykańskie. Amerykańskie hodowle osiągnęły szybki postęp z kilku przyczyn, do których należą następujące: rezygnacja z kierunku mieszanego, a do kojarzenia bydła zastosowano bazy danych gromadzone w komputerach. Ponadto w przypadku amerykańskich hodowli zastosowano sztuczną inseminację wraz z technikami mrożenia nasienia oraz embrionów. Innym rodzajem bydła są jaki. Jak jest dużym ssakiem łożyskowym z rodziny krętorogich. Należy do rzędu parzystokopytnych. Głównie zamieszkuje tereny Tybetu, Indii oraz Chin. W tych rejonach jaki żyją zarówno w stanie dzikim, jak i w stanie udomowionym. Udomowione jaki są zwierzętami jucznym. Dają mleko oraz wełnę. Ponadto jaki są przeżuwaczami. Przede wszystkim żyją samotnie albo w niewielkich stadach. W stanie dzikim zamieszkują tereny na wysokościach do sześciu tysięcy metrów...
Jaki
Jaki dobrze sobie radzą przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Wśród tych niekorzystnych warunków możemy wymienić na przykład: niedobór paszy na wysoczyznach górskich, niedostatek tlenu oraz niskie temperatury. Średnia temperatura na wysokości sześciu tysięcy metrów wynosi około zera stopni Celcjusza, a zimą temperatury spadają tutaj czasem nawet do minus pięćdziesięciu stopni Celcjusza. Do najważniejszych cech charakterystycznych jaków należą między innymi: długość u samic wynosi do trzech i trzech dziesiątych metra, a u samców długość wynosi do czterech metrów, wysokość w kłębie u samców wynosi do dwóch metrów, a u samic wysokość w kłębie wynosi około jeden i sześć dziesiątych metra, długość ogona wynosi sześćdziesiąt centymetrów, masa ciała u samców wynosi do pięciuset dwudziestu pięciu kilogramów, ale samice są mniejsze. Ubarwienie sierści jest od ciemnobrązowej do czarnej. Sierść jest długa, a włosy okrywowe wyjątkowo długie, czasem nawet sięgają ziemi. Jaki żywią się głównie trawami, bylinami, mchami, porostami oraz ziołami. Ponadto jaki zjadają...
Mieszańce jaków
Dzo jest krzyżówką jaka z bydłem domowym, a yakalo stanowi krzyżówkę jaka z bizonem. Krową z kolei określa się samicę bydła domowego, która jest głównym źródłem mleka oraz wołowiny. Krowy należą do przeżuwających i są roślinożerne. W Indiach krowy są uważane za zwierzęta święte. W Polsce żyje rasa bydła o nazwie polskie bydło czerwone. Jest to bydło maści jednolitej czerwonej z rodziny mleczno-mięsnej. Waga tej rasy wynosi od 400 do 500 kilogramów, a mleczność tego bydła wynosi od 2700 do 3000 kilogramów. Bydło czerwone ponadto występuje w czterech odmianach: w dolinowej, w podgórskiej, w rawickiej oraz w śląskiej. Inną rasą bydła jest szkocka rasa wyżna. Jest to stara szkocka rasa bydła. Charakterystycznymi cechami tej rasy są długie rogi oraz kudłata sierść. Rasa ta została wyhodowana w północnej Szkocji. Następnie trafiła do Australii oraz do Ameryki Północnej na początku XIX wieku. Rasa to ogólnie powstała w wyniku krzyżówki dwóch...
Watussi
Watussi jest rasą bydła hodowanego w Afrycewschodniej. Bydło to charakteryzuje się bardzo dużymi, bo aż do 1,6 metra długości oraz rozłożystymi rogami, jak również dużym podgardlem oraz czerwonawą barwą skóry, na której znajdują się czasem białe plamki. Ta rasa bydła charakteryzuje się przede wszystkim następującymi cechami: wysokość w kłębie wynosi do 1,7 metra, jest to rasa głównie mleczna, ale pozyskuje się od niej także krew. Mięso oraz skóry mają tutaj mniejsze znaczenie. Ponadto ilość bydła Watussi jest dla wielu plemion Ugandy, a w tym Tutsi, Ankole, Bahima, Bashi, Kigezi oraz Kiwu miernikiem bogactwa właściciela. Z bydłem związany jest termin wół. Wół stanowi samca bydła domowego z rodziny parzystokopytnych. Wół przeznaczony jest do tuczu lub do prac polowych w zaprzęgu. Woły są zwierzętami silnymi. Kolejną rasą bydła jest zebu. Jest to bydło domowe garbate. Rasa ta hodowana była w starożytności. Cechą charakterystyczną tej rasy był garb, który znajdował się na grzbiecie...